الف ) علايم ظاهرى:
گاهي در شخص مضطرب، علايمي بروز مي‌کنند که هر کس او را ببيند، مي‌تواند پي ببرد که او دچار يک حالت رواني است. اين علايم عبارتند از:
ـ آشفتگي چهره و درهمي وضع موي سر و صورت و همچنين انقباض‌هاي خفيف در پلک‌ها، گشاد شدن مردمک چشم و…؛
ـ عرق کردن کف دست به گونه‌اي که ما در دست دادن به او احساس مي‌کنيم و همچنين رنگ پريدگى، سرخ شدن رنگ پوست که اين به خاطر تحريک زياد اعصاب است؛
ـ لرز، سراسيمگى، دردهاي عضلانى؛
ـ دشوار بودن سخن گفتن؛3
ـ نيمه باز بودن و خشکي دهان؛4
ـ اختلال‌هاي خواب: بي‌خوابي و بيداري طولاني يکي ديگر از علايم ظاهري است؛
ـ عدم تعادل : در حالت اضطراب انسان کنترل خود را از دست مي‌دهد و رفتار غير منطقي و نامعقولي پيدا مي‌کند؛5