در کنار بغداد قصبه‏اي بوده به نام: شونيز ضغير، مسجدي نزديک آن قصبه بوده که قبرستان قريش در کنار آن مسجد بوده و سادات قريش را در آن قبرستان دفن مي کرده‏اند. از سال (183) به بعد بود که آن سرزمين شهرتي پيدا کرد و سيل زوار از اطراف به زيارت آستانه‏ي آن مي‏شتافتند. اين سرزميني که امروز کاظمين مي‏گويند قبل از بناء شهر بغداد آن را (شونيز) مي‏گفتند. شونيز نام سياه دانه يا زيره‏ي سياه يا جوسياه يا... بوده. محل شونيز زميني بوده زراعتي، اين زمين مال دو برادري بوده که در آن زمين شونيز مي‏کشتند، و بدين لحاظ بود که آن دو برادر به شونيزي شهرت يافتند. صاحب کتاب روضات مي‏نويسد: شونيز اسم مقبره‏اي بوده که دو برادر در آن دفن شدند بعد از دفن آنان به مقابر قريش شهرت يافت و سپس به کاظمين معروف شد.